18 maja 1920 urodził się Karol Wojtyła

 

„,…Całość twojego życia sięga nieskończenie dalej niż jego granice ziemskie: czeka Cię niebo.” Jan Paweł II - człowiek, który ujrzał niebo.

2 kwietnia 2005r świat obiegła smutna informacja o śmierci Biskupa Kościoła Rzymskiego - Jana Pawła II. Lud pogrążył się w żałobie i wołał „Santo subito”- „Święty natychmiast”. Proces beatyfikacyjny rozpoczął się miesiąc po jego pogrzebie. Po sześciu latach został błogosławionym – 1 maja 2011 r., beatyfikowany przez papieża Benedykta XVI. 27 kwietnia 2014 r. kanonizowany przez papieża Franciszka.

18 maja 2020 r. przypadnie 100 rocznica urodzin Karola Wojtyły.  W Wadowicach, miasteczku niedaleko Krakowa rozpoczęła się jego droga  do świętości. Karol, a dla przyjaciół Lolek, nigdy nie stronił od ludzi. Już jako mały chłopiec był lubiany przez kolegów, a będąc duchownym czuł potrzebę pomocy innym.   Od dzieciństwa był mocno związany z Bogiem, powierzał mu całego siebie w codziennej modlitwie, aż do ostatniego tchu życia. Utrata matki Emilii w wieku niespełna 9 lat, później  smutek po śmierci brata, a wcześniej siostry, trudne doświadczenia z młodości, czasy wojny i samotność po stracie ojca sprawiły, że jego wiara umocniła się. Karol podjął  decyzją, by poświęcić swoje dalsze życie kapłaństwu, żegnając się z teatrem, który kochał od szkolnych lat.

W 1942 r. wstąpił do tajnego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Krakowie i w tym samym czasie  rozpoczął studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Już p 4 latach został  subdiakonem, a tydzień później diakonem.  1 listopada 1946 r. kard. Adam Stefan Sapieha wyświęcił Karola na księdza, a 15 listopada wyjechał do Rzymu, aby kontynuować studia na Papieskim Międzynarodowym Athenaeum Angelicum (obecnie Papieski Uniwersytet św. Tomasza z Akwinu). Latem 1948 r. został skierowany do pracy duszpasterskiej w parafii w Niegowici, wsi w diecezji krakowskiej, a rok później przeniesiony do Krakowa, do parafii św. Floriana, gdzie czynnie brał udział w przybliżaniu ludziom Boga, podejmując  dyskusje na różne, ważne dla młodych tematy, także w kwestii związanych z miłością, seksualnością i cielesnością . W wieku 38 lat, dostał nominację na biskupa pomocniczego Archidiecezji Krakowskiej. 28 września 1958 w Katedrze Wawelskiej otrzymał sakrę biskupią, powierzając całą swoją posługę i siebie Matce Bożej słowami Totus tuus (łac. "Cały Twój").

Dzięki otwartości serca na ludzką niesprawiedliwość, trosce o zwykłego człowieka, mądrości umysłu, miłości do życia,  duszpasterskiej pracy i głębokiej wiary w Boga szybko został wybrany na następcę św. Piotra.  Miał wtedy 58 lat.  - po raz pierwszy od 455 lat na Stolicy Apostolskiej zasiadł biskup nie-Włoch lecz Polak i przybrał imię Jan Paweł II, na znak symbolicznej kontynuacji przerwanego nagłą śmiercią 33-dniowego pontyfikatu swego poprzednika, Jana Pawła I. Mimo wielkiego serca życie Jana Pawła II przepełnione było cierpieniem. „Cierpienie jest w świecie również po to, żeby wyzwolić w nas miłość” mówił Karol Wojtyła w Liście apostolskim "Salvifici Doloris". Po zamachu na jego życie w niespełna trzy lata po wyborze na papieża  już nigdy nie wrócił do pełnego zdrowia. Od początku lat 90 cierpiał na postępującą chorobę Parkinsona, która nie przeszkodziła mu w pełnieniu funkcji. Pontyfikat  Jana Pawła II trwał ponad 26 lat i był drugim co do długości w dziejach Kościoła.

Był pierwszym papieżem-pielgrzymem, ocalony w zamachu,  patron rodzin i Światowych Dni Młodzieży, pasjonat gór, teatru i poezji,  opiekun ludzi, strażnik pokoju, szacunku, wartości chrześcijańskich. Odbył 104 zagraniczne podróże apostolskie (poza Włochy), odwiedził Polskę 8 razy. Opublikował liczne dokumenty: 14 encyklik, 14 adhortacji apostolskich, 11 konstytucji apostolskich, 45 listów apostolskich. Inicjował ważne wydarzenia dla życia Kościoła min. Światowe Dni Młodzieży, Światowe Dni Modlitw o Pokój, Rok Rodziny (1994), Wielki Jubileusz Roku 2000 , Światowe Spotkania Rodzin. Błogosławiony Jan Paweł II.